 |
 Home
Adres
Sun and Forest Teams
Reacties
Complete T-reizen
Rotama no. 4 expeditie 2010
Ranico 2 expeditie Nov 2009
Tris special no. 10 - Maart 2009
Rotama no. 3 ( volgeboekt )
Contactpersoon T reizen :
Pieter Nijdam (trisser)
Tel. Ned.: 06 51030534
E-mail: pieter@trisreizen.com
Algemeen
De gidsen
35 jaar geleden
| |
www.tourgids.com
 Plaats deze pagina bij uw favorieten
De beste tour informatie
T reizen van Sun and Forest
De gidsen
Het eerste deel van onze RoTaMa expeditie in Suriname, startte vanaf het vliegveld Zorg en Hoop naar het dorp Palumeu om vervolgens nog een klein stuk door te vliegen met een kleiner toestel, een Cessna, naar het indianen dorp Apetina.
Dit zal onze uitvalsbasis worden voor de feitelijke expeditie, een avontuur dat ons over woeste stroomversnellingen voert, in steeds smaller wordend water, dat steeds moeilijker bevaarbaar wordt, door allerlei obstakels in de vorm van ondiepten, rotsen en over het water gevallen bomen. |
|
 |
Dit artikel gaat niet zo zeer over deze fascinerende expeditie maar meer over onze fantastische indiaanse begeleiders van de stam der Wayanas. Zij hebben op ons een onuitwisbare positieve indruk gemaakt.
De groep bestaat uit elf expeditieleden en een team van negen begeleiders. Wij worden begeleid door zes mannen, twee vrouwen en Jason, een Amerikaanse antropoloog die de plaatselijke Wayana cultuur bestudeert en hun taal zeer redelijk beheerst. De zevenentwintig jarige Johan was duidelijk de baas van het stel.
Na een lange en en interessante tocht wordt de eerste overnachtingsplek bereikt. Op de rotsblokken langs de oever beginnen de vrouwen onmiddellijk met het maken van vuur en een primitief afdakje boven de kookplaats. Ze worden hierbij geholpen door enkele expeditieleden.
Enkele meters boven de oever is een redelijk stuk vlakke grond. De begeleiders en ook Jason; hij moet kennelijk het vak nog leren, hakken met kapmessen het terrein nog vlakker en jagen daarbij meteen allerlei levend en kruipend spul weg.
Een deel van de begeleiders verdwijnt meteen daarna in het bos. Intussen is het de vrouwen gelukt om een goed vuur te maken en de pannen met water staan op een ijzeren roostertje in afwachting van de ingrediënten.
Dan komen de mannen weer terug, ze slepen grote en kleine boomstammen mee en ook rollen, wat na later blijkt, gepelde boombast. Samen en met de goed bedoelde hulp van de expeditieleden staat in ongeveer twintig minuten de ruwbouw van een grote rechthoekige hut.
De dekzeilen van de vracht korjaal doen dienst als dak. Daaronder is het droog en kan iedereen zijn of haar hangmat ophangen.
Al snel zijn de twintig hangmatten opgehangen en bij een gemiddeld gewicht van 85 kilo moet de constructie 1.700 kilo dragen, inclusief het schommelen, wat in de hangmatten nog zal volgen.
Ook alle bagage wordt met het oog op kruipende, sluipende en zich anders voorbewegende beesten opgehangen aan de constructie.
Het is dan 19.15 uur en stikdonker en wat doe je dan? Je gaat slapen en uitrusten voor het volgende gedeelte van de expeditie.
De volgende morgen staat het ontbijt al vroeg klaar en hebben de vrouwen heet water gemaakt voor de koffie en de thee. Wat een service.
Daarna wordt een aanvang gemaakt voor de 'doorsteek '. Hangmatten in emmertjes zodat ze droog blijven. De korjalen blijven achter zodat alle bagage mee moet worden gesleept. Iedereen draagt mee.
Geen rugzak?
De begeleiders pakken hun kapmessen en lopen enkele meters het bos in. Als ze terugkomen dragen ze de bladeren van een soort palmboom. Zittend op de natte grond vlechten zij rugzakken. Als draagbanden worden schorsrepen van een bepaalde boom gebruikt en iedere rugzak wordt voor zijn drager op maat gemaakt.
De doorsteek is een echte. Je kunt geen meter recht doorlopen, overal uitstekende wortels, gaten, laag hangende takken, zeer dichte begroeiing, omgevallen bomen waar je overheen of onderdoor moet en niet te vergeten enkele te doorwaden kreekjes.
Op een gegeven moment schijnt degene die voorop loopt even te twijfelen. Links af of rechts af? Hij roept Johan erbij. Bij hem is er geen twijfel. Later zal hij ons verklaren dat wij de hele doorsteek over een eeuwenoud "Indianenpad" hebben gelopen en dat je eigenlijk onmogelijk kunt verdwalen!
Aan niets, maar dan ook aan niets is voor ons leken te zien dat hier op dit pad eeuwen geleden of nog zeer recent iemand gelopen heeft maar hij zal wel gelijk hebben.
En dat je blind kunt vertrouwen op het richtingsgevoel en hun kennis van de natuur blijkt wel uit het feit, dat we overal op tijd en veilig aankomen. Ze zijn hier opgegroeid en kennen het oerwoud door en door.
In het volgende kamp wordt weer in enkele minuten een vuurtje gemaakt, dit keer zelfs van nat vermolmd hout. Een deel van de begeleiders verdwijnt weer in de jungle en ook nu staat na enige tijd een forse hut overeind, waar we onze hangmatten kunnen ophangen.
Dit keer echter blijkt een stammetje toch een zwakke plek te hebben, hij kraakt vervaarlijk als iemand daar in de buurt in zijn hangmat ploft. De paal wordt snel gestut met een nieuwe paal.
De "Oerwoud Gamma" is in de buurt en elke maat is leverbaar.
Als de vlees voorraad op dreigt te raken, gaat een van de begeleiders het bos in met een jachtgeweer. Het geweer ziet er uit als een verroeste pijp op een stukje hout en ziet er voor ons buitengewoon gevaarlijk en onbetrouwbaar uit.
Maar zoals met zoveel dingen in het oerwoud, kunnen wij uit de stad nog veel van hen leren.
Een deel van de expeditie gaat onder leiding van Johan proberen om het eerste niveau van de Roseveldpiek te halen. Door de regen is de rotsachtige berg echter glad geworden en wordt besloten om terug te gaan.
Als we later weer de doorsteek gaan maken in de richting van de korjalen loopt Johan dit keer voorop. Er blijken apen in de buurt te zijn en hij probeert ze te lokken, door hun geluid na te doen. Ze laten zich echter niet zien.
Bij de korjalen aangekomen ligt in een van de boten een gevlochten rugzak met daarin een geslacht bosvarken. Het jachtgeweer deed het nog goed. Ook de schutter, een glunderende man is nog helemaal compleet.
We verblijven nog enkele dagen bij de Wayanas. Bij een gelegenheid brengen ze grote vissen mee die ter plekke door onze kokkinnen worden schoongemaakt en het heerlijk met witte rijst 'doen'.
Als we afscheid nemen geeft ieder van hen zijn mening over de expeditie en zijn leden.
We komen er goed vanaf. Ondanks onze leeftijd en niet ongevaarlijke momenten hadden zij een hoge achting voor ons. We waren vanaf nu broeders en zusters.
Wij hadden op onze beurt het grootste respect voor hun.
De kennis van de natuur, vindingrijkheid, vriendelijkheid, doorzettingsvermogen en hulpvaardigheid zullen ons nog lang heugen.
Contactpersoon T reizen Sun and Forest Nederland :
Pieter Nijdam (trisser)
Tel: 06 51030534
pieter@trisreizen.com
De reizen zijn onder ANVR, SGR garanties en IATA erkend.
Groepsreizen op maat ook mogelijk.
 naar boven
|
|
|
| |
Home
