www.tourgids.com
 Plaats deze pagina bij uw favorieten
De beste tour informatie
Handicraft en Colakreek
Deze verkenningstocht naar de culturele achtergrond van de Marrons leidt u van de lichtgekleurde savanne naar de donkergekleurde Colakreek.
Om 09.00 uur is het vertrek vanaf ’t Vat. We rijden naar een dorp van de Marrons dichtbij Zanderij. De bewoners laten hun houtsnijwerk zien en leggen uit hoe de uma bangi en man bangi ( een zitbank voor respectievelijk vrouwen en mannen) worden vervaardigd.
Vervolgens rijden we naar een Indiaansdorp in het Onverdacht gebied. Hier maakt men prachtig aardewerk, zoals vazen en kruiken. Men vertelt u over het zeldzame kwepi ( dit materiaal maakt het aardewerk waterdicht).
Vanzelfsprekend wordt u in beide dorpen in de gelegenheid gesteld de diverse kunstuitingen te kopen. De lunch vindt plaats op Colakreek, een toeristisch gebied aan de een zijtak van Coropina kreek waar u heerlijk kunt relaxen. Het water is hier, ten gevolge van vallende bladeren, donkerbruin gekleurd, vandaar de unieke naam, cola kreek.
 Ik wil deze tour nu via internet reserveren
U kunt de Handicraft & Colakreek-tour ook boeken bij elk reisburo dat is aangesloten bij Holland International.
Vraag naar: Excursie Handicraft & Colakreek
|
|
Houtsnijkunst
Houtsnijkunst, een onder de Marrons bij uitstek mannelijke bezigheid. Iedere Marron-man die voor volwassen aangezien wil worden, moet deze kunst machtig zijn.
|  |
Ik heb een vraag
Ik wil deze tour
Tour gegevens:
Handicraft & Colakreek
Duur 1 dag
Groep
Minimaal 4 personen
Maximaal 8 personen
Tijden
Vertrek: 09:00 uur
Terug: 16:00 uur
Inbegrepen
- Transport
- Lunch, fruit en snacks
- Niet alcoholische dranken
- Nederlands- en Engelssprekende tourgids / begeleider
Prijs
€ 50.00 per persoon
 © Sun & Forest Tours |
|
|
Hij moet zijn huis, boot en pagaai met snijwerk kunnen versieren en zijn aanstaande vrouw een uitzet van rijk versierde gebruiksvoorwerpen aanbieden: kammen, waskloppers, roerlepels, schalen, pindawrijfborden, rijstwannen enz. De gestileerde motieven hebben soms een erotische betekenis.
Men bedient zich van uiterst eenvoudig gereedschap: een spijker aan een touwtje als passer en een scherp
geslepen pennemes. Het houtsnijwerk kan verlevendigd worden door koperen siernagels. De Aucaners vullen de
vlakken in met felgekleurde lakverf.
Er zijn duidelijke stijlverschillen, bijv. tussen Aucaner en Saramaccaner houtsnijwerk, maar ook is er onder de
Saramaccaners een duidelijke stijlontwikkeling geconstateerd, zodat het houtsnijwerk dateerbaar is.
Vroegere auteurs beijverden zich de houtsnijkunst te verklaren uit het Afrikaanse verleden. Het blijkt echter dat deze kunst vóór 1850 nauwelijks beoefend werd. Het is dus een echt Surinaams product.
De tarijke gesneden motieven hebben elk hun eigen betekenis.
| Adjanso is de spin, die in zoveel verhalen voorkomt; de slimmerik die ondanks zijn magere lichaam toch kans ziet de olifant, de tijger en andere grote dieren te misleiden. Nangra betekent nagels, in dit geval poten, waarmee de spin zich zo vaardig kan verplaatsen en vastklampen aan posten, muren, e.d.
Dit motief is een symbool van slimheid, sluwheid en handigheid en wordt meestal gesneden nadat er een handige daad verricht is (vaak i.v.m. een vrouw, maar het kan ook op andere gebieden betrekking hebben). Ook snijdt een man dit motief weleens op een of ander geschenk om de slimheid van een vrouw te tonen. |
|
Een cirkel met acht stralen op ongeveer gelijke afstand. De stralen zijn elk voorzien van een segment, van de rand tot aan het middelpunt van de cirkel, steeds aan de rechterkant aangebracht. |
Driehoekige figuurtjes, heel precies als fijn borduurwerk gesneden |
|
Agoeja-tanda betekent het produkt van de punt van de naald, dus naald- of handwerken. Op een dorp is niet elke vrouw hierin bedreven. Diegene die het goed kan staat in hoog aanzien. Dit motief is dus het symbool van vrouwelijke vaardigheid. |
| De Marron schrijft aan veel een geest toe, zoals aan bomen, dieren, bergen, rivieren, enz. Zo bezit een bepaalde liaan (tité) een machtige bosgeest namelijk de apoekoe. Mensen die naar het bos gaan worden gewaarschuwd om niet op de apoekoe-stoeroe (stoeroe betekent stoel) te gaan zitten, dus deze liaan te negeren. Wanneer iemand dit wel doet wordt de apoekoe boos en zet zijn voeten in de andere richting in de voetsporen van die persoon, zodat deze de weg naar huis niet meer kan vinden en verdwaalt in het bos.
Neem dus niet plaats op een stoel die voor een ander is bestemd en waarop u geen recht heeft, anders verliest u het respect van uw omgeving. |
|
Zig-zag lopende schuine uitsnijdingen |
Aardewerk
Alleen de inheemse Caraïben maken nog aardewerk voor eigen gebruik. De Wajana en de Trio-Inheemsen maken hun karakteristieke potten alleen nog voor de verkoop. Vrijwel overal is het pottenbakken het werk van vrouwen. Nergens wordt het pottebakkerswiel gebruikt. Het algemene principe van potten vormen staat bekend als 'coiling': potten worden opgebouwd uit dunne rolletjes van klei, die worden samengedrukt.
De basis is soms een ronde plak klei, soms een uit een bolletje gevormd minipotje. De klei wordt 'gemagerd' met verschillende materialen. De Inheemsen in het binnenland doen het meestal met as van de siliciumrijke bast van een bepaalde boom (kwepi).
De pot wordt, nog in vochtige toestand, gestreken met een stukje bot of een getand stuk kalebas en vervolgens gladgemaakt met een kiezelsteentje. Een deel van de versiering wordt aangebracht voor het bakken. Zij doen dat o.a. door het opslibben van bepaalde kleisoorten die voor en na het bakken een andere kleur hebben dan de pottenbakkersklei zelf.
Ook na het bakken worden de potten vaak versierd met gekleurde klei. De potten worden geruime tijd in de zon gedroogd en meestal zonder hulp van een oven gebakken. Er wordt hout omheengestapeld en nadat dit hout is verbrand, wordt het aardewerk meestal in de hete as gelaten om geleidelijk af te koelen.
Bijna altijd barsten enkele potten tijdens het bakken. Omdat er in potten op dat moment al een flinke hoeveelheid arbeid is gestoken, zien vrouwen de resultaten van deze laatste handeling met spanning tegemoet. Die spanning uit zich bij de Caraïben Inheemsen, in een verbod op geslachtsgemeenschap in de nacht voor het bakken. Zou een vrouw wel geslachtsgemeenschap hebben, dan zouden haar potten in het vuur breken.
De reden waarom sommige inheemsen al lang geen aardewerk meer maken, is niet precies bekend. Veel van het In het dagelijks leven speelt hun eigen aardewerk geen rol van betekenis meer. Geen inheemse vrouw haalt het in haar hoofd om te gaan koken in zelfgemaakte potten: op dit terrein heeft de aluminium pot of de ijzeren pot het aardewerk volledig verdrongen.
Toch maken vrij veel vrouwen nog steeds aardewerk, waaraan in allerlei situaties de voorkeur wordt gegeven. Dat zijn vooral situaties van ceremoniële en rituele aard. De voornaamste voorwerpen die de inheemse Caraïben voor eigen gebruik maken, zijn de sabera, een drinkkom, de grotere prapi en de enorme samaku. In het kader van een feest, dat voor de Caraïben bijna altijd samengaat met het gebruik van alcohol (kasiri), worden sabera en samaku, die dienen om de kasiri in op te slaan, gebruikt.
De sabera's, die allemaal verschillend zijn, meten meestal 15 a 20 cm in doorsnee en zijn 10 cm hoog. De buitenkant is meestal versierd met uitsteeksels en met witte en gele klei. De binnenkant is versierd met ingewikkelde tekeningen, die beschermd worden door een laag kleurloze hars. Deze tekeningen worden met behulp van een vogelveertje aangebracht in een roodbruine verf.
 naar boven
| |
Home