www.tourgids.com
 Plaats deze pagina bij uw favorieten
De beste tour informatie
Commewijne Plantages Boottocht
Omstreeks 09.00 uur rijden we naar Leonsberg, hier wacht de boot die ons naar de verschillende plantages brengt.
We bezoeken een aantal plantages aan de Commewijnerivier. Plantages zoals Marienburg (voormalige suikerrietplantage), Rust en werk voornamelijk garnalenkwekerij.
Frederiksdorp een oude cacao en koffieplantage aan de rechteroever van de Commewijne rivier, met historische gebouwen. De oude cacaodroogvloer is nog helemaal intact.
De gehele plantage werd onlangs fraai gerestaureerd. Het plantagehuis werd omstreeks 1760 gebouwd.
Op Nieuw Amsterdam bezoeken we het plantagemuseum en wandelen door Fort Nieuw Amsterdam. U kunt zich een voorstelling maken van hoe het leven op de plantages is geweest. De oude koloniale huizen roepen het beeld op van vergane glorie.
 Ik wil deze tour nu via internet reserveren
U kunt de Commewijne Plantages Boottocht ook boeken bij elk reisburo dat is aangesloten bij Holland International.
Vraag naar de: Excursie Commewijne Plantages Boottocht
|
|
Geschiedenis Plantages in Commewijne
Plantage Rust en Werk
1750 - aanleg Rust en Werk door
Wigbold Crommelin (1712-1789)
De 3 aangrenzende koffieplantages "Rust en Werk", "Lust tot Rust", en "Einde Rust", zijn omstreeks 1750 aangelegd door Wigbold Crommelin. Omdat Crommelin gouverneur was, werd de plantage Rust en Werk door de slavenbevolking "Granmangron" genoemd.
|  |
Ik heb een vraag
Ik wil deze tour
Tour gegevens:
Commewijne Plantages Boottocht
Duur 1 dag
Groep
Minimaal 4 personen
Maximaal 16 personen
Tijden
Vertrek: 09:00 uur
Terug: 16:00 uur
Inbegrepen
- Transport (Rivierboot)
- Lunch, fruit en snacks
- Niet alcoholische dranken
- Nederlands- en Engelssprekende tourgids / begeleider
Prijs
€ 50.00 per persoon
 © Sun & Forest Tours |
|
|
De naastliggende plantage Lust tot Rust werd minachtend "pikien gron" gedoopt. De 3 plantages zijn altijd gezamenlijk beheerd. Op de meeste oude kaarten en plantagelijsten worden zij gezamenlijk genoemd onder de naam "Rust en Werk".
In Crommelin's tijd waren "Rust en Werk", en "Lust tot Rust" beide volledig ingerichte koffieplantages met huizen, bedrijfsemplacementen, en slavenkampongs. De beroepsmilitair Wigbold Crommelin (1712 - 1789) arriveerde in 1749 als commandeur der troepen in Suriname. Vanaf 1752 - 1754 fungeerde hij als gouverneur ad interim; in 1757 werd hij officieel benoemd als gouverneur.
Crommelin bestuurde de woelige kolonie met rust en beleid. In 1757 slaagde hij erin, de zware slavenopstand aan de Tempatikreek te bedwingen. In 1760-61 sloot hij de noodzakelijke vrede met de Marrons. Zijn oude dag bracht hij door in Grave te Noord-Brabant. Hij overleed aldaar op 5 maart 1789, 76 jaar oud.
In 1979 werd de plantage Rust en Werk opgekocht door de surinaamse industrieel Armand van Alen.
Het dorpje Rust-en-Werk, dat op het terrein van de gelijknamige plantage ligt, is de enige dorpsgemeente aan deze oever van de Commewijne die groeit in plaats van uitsterft. De Van Alens hebben de percelen waarop de huizen staan in eigendom aan de bewoners uitgegeven.
Het dorpje staat op de plaats van het voormalige bedrijfsemplacement en plantagewoning. In de achtertuin van een van de percelen is nog het bakstenen waterreservoir naast het vroegere (reeds lang gesloopte) grote huis. Iets verder naar achter is de oude familiegrafplaats van de familie Crommelin. Deze ligt in de — reeds lang verdwenen — siertuin achter het grote huis. Aan de zijde van Johannesburg is er een laat negentiende-eeuwse directie begraafplaats.
Plantage Frederiksdorp aan de Commewijnerivier
Volksnaam "Knofroe"= Knoffel
Eerste uitgifte van de grond. (7 april 1745)
"Wij, Johan Jacob Mauricius, Gouverneur Generaal over de Colonie van Suriname. Vergunnen en concederen mits desen ingevolge en uitkragte der resolutie van haar Ed: Groot Achtbaar de Heeren Directeuren der Ed: Societeit deser colonie de dato 7 april 1745 aan Jan Frederik Knoffel ontvanger der oude slaafschulden om in allodialen eigendom op te nemen en erfelijk te mogen bezitten 500 akkers land met een face van 30 kettingen aan de rivier, gelegen in de rivier van Commwine aan de linkerhand in 't opvaaren, sijn begin neemende aan de beneden scheid lijn van 't land thans uitgegeeven aan Henrij de la Croix Desouihes."
Eigenaar van plantage Frederiksdorp was Johan Friedrich Knoffel (? - 1768) afkomstig uit Pruisen, Duitsland. Hij was tevens de eigenaar van de buurplantage Knoffelsgift, en verder bezat hij een mooi woonhuis in de stad aan de waterkant, op de hoek van de — naar hem genoemde — Knuffelsgracht.
Knöffel had geen wettige kinderen, maar had in Suriname wel een gezin opgebouwd in concubinaat met zijn slavin Grietje. Dit blijkt uit het testament waarin bijzondere voorzieningen werden getroffen voor hun kinderen, de twee mulatten meisjes, Johanna Cornelia en Anna Dorothea van Frederiksdorff. Voor hen moest manumissie worden aangevraagd, en zij werden erfgenaam van de naastgelegen kostgrond Knoffelsgift, waarop een huis voor hen gebouwd moest worden, en een aantal slaven werd hen toegewezen. Voor hun opleiding werden zij naar Nederland gestuurd. In 1667 werd ter bekostiging hiervan een hypotheek op de grond Knoffelsgift gesteld ad f 24.000,-. Deze werd afgesloten bij Johannes van der Winden en Frederik Valentz te Amsterdam. (GAA 12873 f. 385)
Plantage Marienburg
Volksnaam "di Hoi" = de Hoy
1745 - stichting plantage
Na de ingebruikname van het fort Nieuw-Amsterdam was de beneden-commewijne beschermd, en werd begonnen met de uitgifte van de gronden langs de oevers.
De stichter van de plantage Marienburg is Maria de la Jaille, de weduwe van David de Hoy. Zij noemde de plantage naar zichzelf. De slavenbevolking noemde de plantage echter "di Hoi". David de Hoy was tijdens zijn leven tevens de eigenaar geweest van de grote suikerplantage Hoylandt aan de Commewijne.
David stierf in 1743, en ligt begraven naast de gereformeerde kerk op het Kerkplein.Een bijzonder grote zerksteen, rijk versierd met wapen, dekt zijn graf. Hij werd 49 jaar oud. Maria de la Jaille overleed veel later dan haar man, in het jaar 1756. Zij werd naast haar man begraven, maar sinds de grote brand van 1821 is haar grafsteen verloren gegaan.
1881 - Nederlandsche Handels Maatschappij
De NHM was vanaf 1867 actief in Suriname. Op de plantage de Resolutie had zij de eerste vacuumpaninstallatie opgezet, en ervaring opgedaan met moderne suikerfabricage. Zo ontstond het idee om een grote centrale suikerfabriek op te richten, die zijn riet zou inkopen van de plantages eromheen, de zg. "cane farmers". De voormalige koffieplantage Marienburg werd vanwege de geschikte ligging aangekocht om daar de fabriek op te richten.
In 1882 kwam deze moderne centraalfabriek op Marienburg gereed. De kosten bedroegen ca. F 1.650.000,-, een zeer groot bedrag in die tijd.Deze grote fabriek, met een maalcapaciteit van 300 ton per dag, was een ware moloch : er was zeer veel riet nodig om rendabel te kunnen draaien.
1902 - arbeidsconflict
De plantages van de NHM werden bewerkt door contractanten uit Brits-Indie en Java.De NHM betaalde hen laagste lonen van alle plantageondernemingen in Suriname, en dit gaf regelmatig aanleiding tot arbeidsconflicten. Op 2 juli 1902 legden de arbeiders het werk neer. Directeur Mavor moet de onderhandelingen vervolgens zeer ontactisch hebben gevoerd, want de arbeidersmenigte ontstak in woede, achtervolgde hem vanuit de velden, en nadat zij hem in de fabriek hadden ontdekt, doodden zij hem met hun houwers.
Dezelfde dag nog arriveerde een detachement van het koloniaal leger, en de volgende morgen begon men met het verrichten van arrestaties. Dit deed de gemoederen weer verhitten, en een grote arbeidersmenigte trok naar de brug die de kampong scheidde van het kantoor. Toen men de brug wilde opgaan, werd er gericht geschoten. Er vielen die dag 17 doden en 39 gewonden, van wie later nog eens 7 overleden zijn. 8 arbeiders werden veroordeeld tot 12 jaar dwangarbeid.
 naar boven
| |
Home